wiesz...
już cię chyba nie spotkam
gdzieś
przypadkiem
już chyba na ciebie nie wpadnę
już chyba
nam pisane
nie być razem
każde z nas
osobno
swój żywot będzie wiodło
i chyba nawet
będzie szczęśliwe
w tej burej komitywie
i tylko w snach
będzie nam siebie brak
będzie powracał
wciąż schemat
ja jestem
ciebie nie ma
a potem znów ten taniec...
i ten żal....
więc jeśli możesz
stań się
stań
jakie
to szczęście
nie czuć bólu
nie wiedziałam
jakie
to szczęście
żyć byle jak
nie wiedziałam
mówią miłość
przynosi cierpienie
nieprawda
to rak
tak....
odliczam czas
bo...ile jeszcze
świtów
westchnień
myśli bez powrotu
ile jeszcze.....
dni....
cisza wokół
i kot śpi
a cokolwiek zrobię
przyjdzie czas
i zamknie drzwi
to nic
to nic
można przecież
inaczej żyć
tylko jak
gdy nawet w snach
dom mi się śni
jaki piękny to był czas
jaki piękny to był czas
jaki piękny.....ciii.............
to co kiedyś ważne
dziś minęłam bez słowa
wiem
obojętność
jest jak kamień
i ostrzejsza jest od noża
spotkałam cię...
przypadkiem
smutne miałeś oczy
czy to przeze mnie????????
wiesz...
to zgadywanie
ciągła niepewnosć
zawodzi
to dlatego
odeszłam
a ty
czy dziś
już wiesz??????
cokolwiek się z nami działo...
i to co już nie zdarzy się...
w mojej głowie...
w moim śnie...
wciąż jesteś
i choć mniej
coraz mniej
tamtych wspomnień
dziś już wiem
najpiękniejszy jest nasz sen
niedokończony
i niepewny
twój wzrok
tamtej nocy
nie trzeba słów
znam dalszy ciąg
i to wystarczy mi
to czego nigdy nie będzie
a mogłoby być
tyle było dni
naszych dni
miejsc
naszych miejsc
a dziś ja
muszę iść
pod wiatr
zostawiam was
i tak żal
i tak mi żal
chciałabym usnąć
i obudzić się dzieckiem
cofnąć czas
tam do początku
bosą stopą
zanurzyć się w zieleń
słowików słuchać
skowronków
w smaku poziomek
zanurzyć znów piąstki
jak ptak latać
po lasach i polach
przed burzą
obrazek wystawiać
w swym oknie
z odwagą patrzeć
w niebiosa....
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | | dalej |
